تلاش ۲۱-MC برای تصاحب بازار بوئینگ ۷۳۷

خبرگزاری فارس؛ اولین نمایش عمومی هواپیمای مدرن ساخت روسیه با نام ایرکوت ام –سی ۲۱ مدل ۲۰۰ با کابین کاملا مسافربری برای نمایشگاه هوافضای روسیه ۲۰۱۹MAKS برنامه و به مرحله اجرا درخواهد آمد.

«دنیس مانتروف»، وزیر صنعت و تجارت روسیه، ضمن اعلام این خبر می‌گوید: افزایش سطح رضایت‌مندی و آسایش مسافران مزیت رقابتی این هواپیما خواهد بود که به نحو شایسته به مشتریان بالقوه این نوع از هواپیماها در جریان برگزاری نمایشگاه هوایی معرفی و عرضه خواهد شد.

براساس اعلام رسمی کارخانه سازنده شنبه ۱۶ مارس ۲۰۱۹ سومین هواپیمای ۲۱-MC تحت تست پرواز آزمایشی خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و در طول ۹۰ دقیقه پرواز هیچگونه مشکل خاصی مشاهده و یا گزارش نشد و هواپیما توانست همه آزمایشات مورد نظر در ارتفاع ۳۵۰۰ متری و با سرعت ۵۰۰ کیلومتر در ساعت را به انجام برساند‌.

براساس برنامه‌ریزی‌های به‌عمل آمده چهارمین فروند نیز تا قبل از پایان سال جاری میلادی تولید و برای گذر از آزمایشات متعدد تحویل می‌شود.

هدف کارخانه سازنده اخذ مجوزهای لازم در سال ۲۰۲۰ بود تا بتواند محصول خود را در بازار هواپیماهای تک راهرو عرضه و رقابت واقعی با بویینگ ۷۳۷ و ارباس را آغاز ‌کند.

بزرگترین رقیب این هواپیما یعنی همان بوئینگ ۷۳۷ سرس MAX در طول ۵ ماه با ۲ حادثه فاجعه بار روبرو شد که در آخرین آن ۱۵۷ سرنشین خط هوایی «اتیوپی‌ایرلاینز» جان خود را از دست دادند؛ سانحه اخیر موجب شد تا به‌ دستور FAA  اداره فدرال هوانوردی آمریکا همه هواپیماهای از این نوع زمینگیر شوند اگرچه تعدادی قابل توجهی از کشورها قبلا به این کار مبادرت ورزیده بودند و حتی سازمان هواپیمای کشوری ایران با انتشار اطلاعیه‌ ای از پرواز این هواپیما بر فراز ایران ممانعت به‌عمل آورده بود، اگرچه بوئینگ تحویل هواپیما به مشتریان در نوبت را متوقف کرده است اما خط تولید این هواپیما کماکان به کار خود ادامه می‌دهد. 

روزنامه Vedomstiکه به‌عنوان یک منبع آگاه و نزدیک به ایرو فلوت و UAC به شمار می‌رود ضمن اعلام خبر فوق افزود: در جلسه ای بین دولت و خط هوایی از ایرو فلوت خواسته شده است تا برای خرید هواپیمای ۲۱-MC به جای بویینگ ۷۳۷ ماکس بررسی کند اگرچه این مهم ارتباط مستقیمی به دو سانحه اخیر ندارد‌، مضافا اینکه شرکت Pob eda  که یک LCC  فعال در زیر مجموعه ایرو فلوت است توسط دولت ترغیب شده است تا به جای سفارش ۳۰ فروند هواپیمای ۷۳۷ ماکس از هواپیمای ۲۱-MC بهره برداری کند.

هواپیمای ۲۱-MC به عنوان یک جت دو موتوره تک راهرو توسط دفتر طراحی یاکولوف خلق و در سایت ایرکوت یکی از زیر مجموعه‌های UAC یا همان UNITED AIRCRAFT CORPORATION  و با دو ظرفیت متفاوت و تحت شماره مدل  ۲۰۰-۲۱-MCو ۳۰۰-۲۱-MC با ظرفیت ۱۶۵ تا ۲۱۱ صندلی در حالت تمام عادی تولید می‌شود.

‌هواپیمای مذکور از ‌دستگاه موتور ۱۴-DD ساخت کارخانه پرات اند ویتنی و با شماره مدل PW1400 G قدرت لازم را برای بلند کردن حداکثر ۷۹۲۵۰ کیلوگرم کسب می‌کند در حالی‌ که می‌تواند حداکثر ۲۰۴۰۰ کیلوگرم سوخت را در مخازن خود به‌ همراه داشته باشد. 

مسافت قابل طی توسط این هواپیما بسته به مدل آن بین ۶۰۰۰ تا ۶۴۰۰ کیلومتر است‌؛ رقبای مانند بویینگ ۷۳۷ سری MAX، ایرباس ۳۲۰‌، امبرائر ۲EJET E و  ۱۹-۹COMAC C که بخشی از آنها در بازار شناخته شده و بخش دیگر هنوز امتحان خود را پس نداده‌اند.

براساس اطلاعات موجود تا کنون ۱۷۵ سفارش برای هواپیمای  ۲۱-MC از سوی شرکت‌های AVIA CAPITAL SERVICES VEB LEASING,IR AERO ,و ایلوشین فاینانس قطعی شده است. 

البته به‌دلیل چند ملیتی بودن قطعات این هواپیما ‌مشکلات  متعددی برای سازنده پس از اعمال تحریم آمریکا علیه روسیه ایجاد شد، به عنوان شاخص ترین این مشکلات قطع تامین قطعات کامپوزیت برای ساخت بال توسط شرکت‌های آمریکایی و ژاپنی بود ‌که این مهم عملا موجب بروز تاخیر جدی در ساخت هواپیماهای اولیه نشد و گزارش اخیر AERO TIME  مبین این حقیقت است که ابطال پروژه تامین کامپوزیت برای بال هواپیما توسط آمریکا و ژاپن ‌با شناسایی منابع دیگر تولید در داخل و خارج از کشور روسیه ‌نتوانسته است هیچ خللی در روند تولید هواپیما ایجاد کند.

به گفته Jury Slysan مدیر عامل UAC از سال ۲۰۱۴ مطالعات و تحقیقات لازم برای رفع این وابستگی و ایجاد فنآوری تولید سازه کامپوزیتی توسط دانشگاه دولتی مسکو ‌موسسه تحقیقاتی مواد هوایی ROSATOM و تعدادی موسسات تحقیقاتی خصوصی آغاز و سرانجام به نتیجه رسید. 

تولید بال کامپوزیتی یک از بحث‌های چالش برانگیز در صنعت هوایی روسیه بوده است، در سال ۲۰۱۶ ایرکوت نخستین  بال تولید شده از ترکیبات کامپوزیتی را که توسط شرکت آمریکایی AEROCOMPOSITE با استفاده از فنآوری نوین ترزیق در خلاِ ساخته شده بود را تحویل گرفت؛ فنآوری که تا آن مقطع در صنعت روسیه ایجاد نشده بود‌؛ اگرچه قطعات دریافت شده از آمریکا و ژاپن برای تولید ۶ فروند هواپیما کافی بوده است و حتی زمان پیش بینی شده  برای یافت منابع مطمئن و یا  بومی سازی این فنآوری  نتوانسته است تاثیری در تولید هواپیماهای مورد نیاز برای عبور از فرآیند آزمایشات لازم و ضروری به جای گذاشته باشد‌، اگرچه از ابتدا قرار بود اولین پرواز در سال ۲۰۱۷ و سپس ۲۰۱۸ انجام شود اما نهایتا در سال ۲۰۱۹ به مرحله اجرا درآمد.

پیگیری سرنوشت تولید این هواپیما بسیار برای صنعت هوایی کشور مهم و قابل توجه است زیرا  تولید این هواپیمای چند ملیتی متاثر از تحریم آمریکا علیه روسیه است و هرگونه تحول و پیشرفتی در روند موفقیت این وسیله پرنده بی شک راهگشای صنعت هوایی ایران خواهد بود چه از نقطه نظر کاهش سهم آمریکا برای فروش هواپیما به ایران و چه ازنقطه نظر همکاری‌های آتی در باز سازی صنعت ساخت هواپیما در کشور که مسلما می‌تواند مد نظر مسئولان صنعت قرار گیرد.

 محمد گرجی،کارشناس صنعت هوانوردی

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *